Kunstijs onder de schaatsen is economisch en ecologisch de beste keuze. Dat vertaalt zich in het groeiend aantal schaatsbanen van dit type in de kerstperiode in België.
Bij kerst en nieuwjaar denken we traditioneel aan warm ingeduffelde mensen die met rode wangen van de kou juichend rondjes trekken op een spiegelgladde ijspiste. Binnen handbereik staan enkele kraampjes en een winterbar voor de obligate oliebollen, braadworst, warme chocolademelk en glühweintjes.
Maar met de zachtere winters laat natuurijs het hoe langer hoe meer afweten. Gelukkig biedt kunstmatig aangemaakt ijs soelaas, zowel in de buitenlucht als op een overdekte piste. Ook bij temperaturen boven 0°C kan er dan nog altijd geschaatst worden. Technisch komt het ongeveer hierop neer. Op een vlakke en harde ondergrond wordt een koelvloer bestaande uit met elkaar verbonden buizen gelegd. Daarna vult men dat gesloten netwerk met een mengsel van water en antivries van ongeveer -10°C. Tot slot spuit een slang water op de koelvloer, dat onmiddellijk kristalliseert, tot er uiteindelijk een laagje ijs van ± 7 cm op ligt.
Duurzaam- en onderhoudsvriendelijkheid zijn alvast twee stevige pluspunten van deze synthetische attractie. Over de glijeigenschappen ten opzichte van het ‘echte’ natuurijs en de inspanningen die je moeten leveren om even soepel vooruit te komen, lopen de meningen uiteen. Maar één ding staat vast: nepijs drukt evenmin de winterpret. Dat vertellen ons het groeiend aantal kunstijsbanen her en der te lande.
