Het Charter van Venetië dient als internationale leidraad om cultureel erfgoed veilig te stellen. Het bevat tal van aanbevelingen voor het behoud en de restauratie van monumenten. Bij het opstellen ervan in 1964 hield de Belg Raymond Lemaire mee de pen vast.
De in 1921 in Brussel geboren Raymond Lemaire werd in de naoorlogse jaren al zeer jong hoogleraar aan de Katholieke Universiteit Leuven, waar hij zowel in het Frans als het Nederlands kunstgeschiedenis doceerde.
Zijn belangstelling ging vooral uit naar architectuur, restauratie en stedenbouw. Hij zorgde ervoor dat de principes van het Charter van Venetië toegepast werden bij de restauratie van het Groot Begijnhof van Leuven. Het is ook dankzij hem dat de bouw van de nieuwe stad Louvain-la-Neuve geïnspireerd werd op de structuur van een traditionele stad.
In 1965 was Raymond Lemaire medestichter van ICOMOS, de Internationale Raad voor Monumenten en Landschappen, een niet-gouvernementele organisatie die nauw verbonden is met UNESCO. In die context is onlangs naar hem een fonds genoemd dat wereldwijd studiebeurzen toekent aan jonge specialisten op het vlak van monumentenzorg.
Raymond Lemaire was ook betrokken bij de restauraties van onder andere de Acropolis in Athene en de tempels van Borobudur in Indonesië. Voor zijn werk ontving hij eveneens verscheidene internationale prijzen. Hij werd in de adelstand verheven enkele jaren voor zijn dood in 1997.
