Paul-Henri Spaak werd op 10 januari 1946 tot voorzitter verkozen.
Deze Belgische staatsman, die in 1899 in Brussel werd geboren, bekleedde verschillende vooraanstaande functies op nationaal en internationaal niveau. Tussen 1936 en 1964 was hij een aantal keren minister in de Belgische regering. Hij was met name Minister van Buitenlandse Zaken en Premier. Tijdens de oorlog maakte hij deel uit van de Belgische regering in ballingschap in Londen, onder Eerste Minister Hubert Pierlot.
Paul Henri Spaak werd ook bekend als een van de grondleggers van de Europese Unie en pleitbezorger van de Europese eenheid in de 20ste eeuw. Hij zag Europa als één Europese Gemeenschap.
Paul Henri Spaak was voorzitter van de Europese Beweging (1950-1955), voorzitter van de Parlementaire Vergadering van de EGKS (1952-1954) en onderhandelaar en ondertekenaar voor België van het Verdrag van Rome, dat de grondslag legde voor de Europese eenheidsmarkt.
