Het V-overwinningsteken wordt vaak geassocieerd met Winston Churchill, voormalig premier van het Verenigd Koninkrijk. Dit symbool is echter in België ontstaan. Het was toptennisser Victor de Laveleye, die later Belgisch minister van Justitie werd, die het teken voor het eerst gebruikte.
In 1940 werd Victor de Laveleye presentator bij Radio Belgique in Londen. Dankzij zijn uitzendingen groeide hij uit tot een symbool van de vrije Belgen. Een jaar later roept hij alle Belgen op om het V-teken te maken als teken van eensgezindheid: "De letter V is immers de eerste letter van 'Victoire' (overwinning) in het Frans en van 'Vrijheid' in het Nederlands. Walen en Vlamingen marcheren nu hand in hand en het ene kan niet zonder het andere - geen vrijheid zonder overwinning… ".
Dankzij hem was het V-teken in januari 1941 alomtegenwoordig. De inwoners van België, Nederland en het noorden van Frankrijk schilderden het teken op gebouwen om uitdrukking te geven aan hun verzet tegen de nazi's.
Voortrekker van de Britse betrokkenheid bij de oorlog, Winston Churchill, pikt het teken op en gebruikt het tijdens een speech op televisie, iets wat hij de hele oorlog zou blijven doen.
