Wetenschappers van de Belgische universiteit UCLouvain hebben ontdekt hoe mensen gevoel voor ritme ontwikkelen.
Het Instituut voor Neurowetenschappen van de UCLouvain heeft een uit de kluiten gewassen Rhythm and Brains Lab voor dit soort geweldige onderzoeksprojecten. Een team onder leiding van Cédric Lenoir stelde vast dat onze hersenen anders reageren op geluid dan op trillingen. Dat vraagt wel enige verduidelijking: wanneer je muziek hoort, produceert ons brein volgens de onderzoekers ‘spontaan ritmische schommelingen’ en die schommelingen komen overeen met het ritme van het nummer. Bij aanraking is dat niet het geval. Bij aanraking reageert het brein op elke trilling afzonderlijk, zonder dat die in het grotere geheel wordt opgenomen.
Dus wanneer je in de nachtclub je danspasjes showt, in je auto op de beat van een song van Stromae of Angèle roffelt of thuis gezellig ritmisch meeknikt op lekkere jazz … dan heb je de muziek letterlijk in je.
De wetenschappers van de UCLouvain willen verder nagaan of aanraking het gehoor kan vervangen bij iemand die niet meer kan horen en of ‘langdurige muziekbeoefening’ het gevoel voor ritme via andere zintuigen kan versterken.
Deze onderzoeksresultaten van de UCLouvain klinken, als u ons toestaat, als muziek in onze oren.
