Belgische wetenschappers ontdekken een onverwacht fenomeen op Venus. Dat werpt een ander licht op de aanwezigheid van water op die planeet en of leven er mogelijk is.
Venus wordt vaak de tweelingzus van de aarde genoemd door haar vergelijkbare grootte. Toch verschillen de omstandigheden aan het oppervlak sterk van die op onze planeet: de oppervlaktedruk is er bijna 100 keer hoger en de temperatuur schommelt rond 460°C. Venus is volledig gehuld in een dicht wolkendek van zwavelzuur en waterdruppeltjes op een hoogte van 45 à 65 km. Daarbij is haar atmosfeer ruim 100.000 keer droger dan die op aarde en het meeste water bevindt zich onder en binnen in die wolkenlaag.
Uit waarnemingen van het SOIT-instrument (Solar Occultation in the Infrared) aan boord van het ruimtetuig Venus Express van het Europees Ruimtevaartagenschap (ESA) leidden wetenschappers van het Koninklijk Belgisch Instituut voor Ruimte-Aeronomie (BIRA) een onverwachte toename af van twee soorten watermolecule – H₂O en HDO – én van de verhouding tussen beide in de mesosfeer van Venus.
Deze studie toont dus twee belangrijke dingen aan. Eén: een scherp inzicht in de schommelingen met de hoogte is essentieel om de concentraties deuterium en waterstof in de atmosfeer van Venus te lokaliseren, waardoor we klaarder zien in hoe de aanwezigheid van water op de planeet is geëvolueerd. Twee: een toename van de isotopenverhouding HDO/H₂O heeft een invloed op de hoeveelheid waterstof en deuterium dat naar de ruimte ontsnapt.
Door deze ontdekking begrijpen we beter hoe de planeet Venus is geëvolueerd en dus of ze in het verleden bewoonbaar was.
