Een zeer Belgische Parijs-Roubaix
Met Parijs-Roubaix heeft Wout van Aert het tweede wielermonument van zijn carrière gewonnen, en met een derde plaats voor Jasper Stuyven kleurde het podium behoorlijk Belgisch.
Hij droomde er al van sinds zijn eerste deelname aan Parijs-Roubaix. Nadat hij wereldkampioen Tadej Pogacar in een sprint had verslagen, stak Van Aert zijn vinger naar de hemel en maakte hij een jarenlange belofte waar. In 2018 sloeg het noodlot toe toen een van zijn ploeggenoten overleed na een zware valpartij in de wedstrijd. Wout zwoer dat hij terug zou komen om te winnen, en na zes pogingen is het hem eindelijk gelukt. Na zijn overwinning was hij overweldigd door emoties.
Parijs-Roubaix is een van de vijf wielermonumenten – de oudste, langste en meest prestigieuze wedstrijden in de sport, die het kaf van het koren scheiden. Deze staat bekend als de Hel van het Noorden, met stukken verraderlijke kasseien waar je geluk met elke pedaalslag kan omslaan.
Landgenoten keken vol ontzag toe toen Wout en de wereldkampioen het velodroom van Roubaix binnenrolden en Van Aert perfect gepositioneerd was om de overwinning binnen te halen, waarbij hij op het juiste moment over Tadej heen sprong. In een sprint om de derde plaats versloeg de Belgische landgenoot Jasper Stuyven de concurrentie met een ruime voorsprong.
Opgemerkt moet worden dat Van Aert op de meest Belgische manier vierde: met een flinke portie friet.
Felicitaties aan Wout en Jasper, en moge Van Aerts voormalige teamgenoot Michael Goolaerts nooit vergeten worden.