Contemporain archiefmateriaal wees al uit dat de botten van de gesneuvelde soldaten werden opgegraven en vermalen tot beendermeel, dat dan al meststof voor op de akkers diende (zie FOB 27 juli 2022). Historici beweren nu dat veel van dat beendermeel mogelijk zelfs in suiker voor menselijke consumptie is beland.
Tot die onthutsende conclusie komt een internationaal team wetenschappers. Jaren vroegen onderzoekers zich af wat er met de beenderen van de paar tienduizenden gesneuvelde mannen van Napoleon, Wellington, von Blücher en de paarden was gebeurd, want in de grond waren er amper sporen van. Vermalen tot beendermeel en door de lokale bevolking gebruikt als akkermest, bleek onlangs. Vooral in de suikerindustrie verwerkt, heet het nu. Na de invoering van een wet begin de jaren 1830 werd de handel in beenderen lonend. Enkele karrenvrachten skeletten leverden een veelvoud op van het karige inkomen dat de plattelanders in die tijd konden verdienen met de landbouw. De opkomende suikerfabrieken begin 19e eeuw hadden namelijk beenderkool, verkoolde botten, nodig om het stroperige en vuile tussenproduct te zuiveren, er dus witte suiker van te maken.
Dat er een atoom van overgrootvader bij de ochtendkoffie mogelijk mee werd opgedronken, was destijds trouwens een publiek geheim. Een Duitse krant adviseerde honing in plaats van suiker. Het strafwetartikel tegen opgravingen kwam er ook aan te pas.
Tiense Suikerraffinaderij heeft ludiek laten weten zich niet aan die praktijk te bezondigen.
