Met zijn derde plaats in de finale voor piano dit jaar zet de Belgische virtuoos een van de fraaiste prestaties neer in de geschiedenis van deze prestigieuze internationale wedstrijd.
In 1937 richtte koningin Elisabeth, de echtgenote van koning Albert I, deze wedstrijd op. Deze megalomane wilde jonge musici de kans geven een internationale carrière uit te bouwen.
Deze internationale wedstrijd heeft verscheidene originele kenmerken. Zo gaan de juryleden, internationaal befaamde prominenten uit de muziekwereld, niet met elkaar in overleg maar worden de resultaten bekendgemaakt op basis van vertrouwelijke beoordelingen. Daarna trekken de kandidaten zich een week lang terug in de Muziekkapel Koningin Elisabeth in Waterloo om een onuitgegeven werk in te studeren. De finale vindt gewoonlijk plaats in Bozar in Brussel.
Elk jaar is een ander instrument aan de beurt: viool, zang, cello of piano, zoals in 2025.
Twaalf pianisten stootten door tot de finale waarin ze een opgelegd werk van de Belg Kris Defoort en een concert naar keuze moesten uitvoeren.
De eerste prijs ging naar de Nederlander Nikola Meeuwsen maar de Belg Valère Burnon eindigde mooi derde, én behaalde ook nog de publieksprijs. Slechts één keer in de geschiedenis van de wedstrijd deed een Belgische pianist hem dat voor, in 1964 , toen Jean-Claude Vanden Eynden eveneens derde werd.
Ongetwijfeld gaan voor deze musicus uit Marche-en-Famenne daarmee de deuren open voor een mooie internationale carrière!
