Steve Houben, een Belgische saxofonist en fluitist die met de groten uit de jazzwereld heeft gespeeld, is op 76 jarige leeftijd overleden.
Chet Baker, George Coleman, Bill Frisell, onze eigen Charles Loos, Maurane, Toots Thielemans — de in Luik geboren Steve Houben deelde het podium met al deze jazzlegendes. Zijn indrukwekkende lijst van samenwerkingen verraadt het al: Houben was zelf een muzikant van grote gevoeligheid en talent, zowel op de saxofoon als op de fluit.
Hij was de zoon van een klassieke pianiste en een vader die amateur‑jazzmuzikant was. Houben zette zijn eerste stappen in de band van een Belgische jazzpionier, Jacques Pelzer, verfijnde zijn vaardigheden aan het Berklee College of Music in Boston, en richtte een jazzopleiding op aan het Koninklijk Conservatorium van Luik. Zijn talent werd overal erkend, en hij ontving talloze prijzen zoals de Django d’Or en de Mérite wallon.
Ook was hij een begenadigd componist, met nummers als Sweet Martine en Oh Boy op zijn naam.
Houben overleed aan de gevolgen van de ziekte van Parkinson, enkele dagen na zijn 76ste verjaardag. Hij zal zijn saxofoon nooit meer laten zingen, maar zijn muziek en nalatenschap blijven voortleven.
