Bioscoopschilder Edmond Jamoulle op 94-jarige leeftijd overleden

Eigenlijk verdient het werkterrein van deze grote meneer van de Belgische cinema een artikelenreeks op zich. Grofweg tussen de Eerste Wereldoorlog en de jaren ’70 hadden de Brusselaars het maar voor het uitkiezen als ze een filmpje wilde meepikken. Elke wijk pronkte met een of meer welbeklante bioscopen die meestal draaiden op de volle inzet van papa aan de projector, mama aan de kassa, een ouvreuse en de kinderen voor allerlei klusjes.

Het ging er dus niet zelden ambachtelijk en ongedwongen aan toe. Spiegels werden als wonderoplossingen voor uiteenlopende doeleinden ingezet. Sommige jongens probeerden soms met behulp van een spiegeltje hun aandacht voor de film en voor hun meisje eerlijk te verdelen. Wie handig was, behaalde zo dubbel voordeel. Was je erin geslaagd binnen te glippen op een KNT-voorstelling, moest je er wel voor beducht zijn dat de arm der wet je in de stralen van zijn zaklamp ving en eruit zwierde omdat je nog te jong was voor dit soort vertier. Elders had een uitbater er niet beter op gevonden de zaal áchter het projectiedoek te verlengen, zodat het publiek de film in spiegelbeeld te zien kreeg. Geen nood. Dan ging een man toch gewoon voor een spiegel op een stoel zitten en de onderschriften uitgillen.

Tussen 1950 en 2000, liefst 50 jaar lang dus, heeft Edmond Jamoulle ontelbare parels bijeengepenseeld op panelen die aan de bioscoopgevel werden opgehangen. Tjdelijk maar, want ze werden gauw weer afgehaald en gebleekt voor hergebruik. Hij was niet kieskeurig in zijn opdrachten: klassiekers, kaskrakers, karaté-, pornofilms … Zijn veelal kunstzinnige werkplekken zijn ofwel verdwenen, op de monumentenlijst gezet of verbouwd tot private filmclub, congreszaal, evenementenruimte, bejaardencentrum, supermarkt, discotheek … noem maar op.

Edmond Jamoulle is overleden op 20 juni 2025. Er hangen drie nog originele werken van zijn hand in postproductiebedrijf Studio L’Equipe in Evere.