Hij stileerde de anonieme reizigers die wachten op de metro.

Hij werd geboren op 25 mei 1960 in Brugge en overleed vrij jong, op 63 jaar, maar wat weten we van Benoît van Innis?

Benoît stamt uit een adellijke familie. Zijn grootvader Henri en zijn broer werden in de adelstand verheven. Zijn moeder was niet van adel; zij kwam uit Namen. Bijgevolg groeide Benoît Thierry Marcel Marie Ghislain van Innis op in het Nederlands en het Frans.

Van Innis koos van jongs af voor een artistieke carrière en studeerde aan Sint-Lucas in Gent, bekend om allerlei kunstrichtingen. Hij zou schilder worden en studeerde met grootste onderscheiding af onder het toeziend en goedkeurend oog van de abstracte schilder Dan Van Severen.

De jonge Benoît begon zijn loopbaan als cartoonist, bij verscheidene populaire kranten en tijdschriften, zoals De Morgen, De Standaard, Humo, en Knack. Algauw ging hij internationaal, met zijn bijdragen in gereputeerde bladen als The New Yorker and Paris Match.

Zijn bekendste werk echter, in het Brusselse metrostation Maalbeek in de Europese wijk, maakt hem onsterfelijk: ietwat abstracte gezichten, minimalistisch uitgevoerd, zijn handelsmerk. Er zijn er acht van. Ze staren niet alleen elkaar maar ook de passagiers aan, op azulejos, Portugese siertegels.

Misschien hebt u al van Maalbeek gehoord, in een tragischer context. Logisch dat van Innis voor die halte een herdenkingskunstwerk zou maken, voor de slachtoffers van de terreuraanslagen in 2016.

Benoît van Innis liet drie dochters achter toen hij op 24 februari 2024 overleed aan een slepende ziekte. Een van hen, Alice van Innis, volgde in de voetsporen van haar vader en werd ook artieste. We wensen haar evenveel succes toe als haar vader!

Foto: Belgaimage